1977: van Dulckenstraat, Bottendaal.

1977: van Dulckenstraat, Bottendaal. De werderopkomst van een verloederde wijk

Tot in de jaren '80 goldt de wijk Bottendaal als een van de meest deprimerende wijken van Nijmegen. De naam Bottendaal stamt pas uit 1960. Een deel van de wijk was daarvoor bekend als de Zeeheldenbuurt. Van oudsher werden er veel woningen in Bottendaal verhuurd, zo'n 80%. Hierdoor ontstond er veel achterstallig onderhoud aan de woningen met als gevolg verwaarlozing en verkrotting. In de jaren '60 en begin jaren '70, met de komst van de gastarbeiders, werd met name veel gespeculeerd met de grote huizen, waarvan de particuliere huurders de huur niet meer op konden brengen. Gevolg: verloedering, verkamering en uitbuiting. Ondertussen bleven bedrijven uitbreiden en op volle toeren draaien en veel overlast veroorzaken. Gezinnen trokken daarom weg naar de naoorlogse schone en groene nieuwbouwwijken in Hatert en Dukenburg. Eerst gastarbeiders, voornamelijk uit Turkije, later studenten kwamen er voor in de plaats. Dat was het begin van wat we nu verkamering zouden noemen. De woonomstandigheden in de wijk werden zo slecht, dat Bottendaal zelfs regelmatig de landelijke kranten haalde. In 1968 signaleerde de toenmalige Raad van Maatschappelijke Opbouw, dat het echt niet langer meer kon. Er moest wat gedaan worden. De eerste grote sloopactie vond plaats in 1977. De sloop van de Draadfabriek aan de Van Dulckenstraat-Van Goorstraat. Hier werd ook het eerste nieuwbouwproject gerealiseerd in 1978, dus nog voor het nieuwe bestemmingsplan van 1979. Zoals de foto laat zien werd dit een speelparadijs voor de jeugd uit de wijk.