Zee
Zee.
In de avondzon loop ik met mijn blote voeten in de zee.
Het is niet koud, het is oke.
Ik bedenk me, hoe zal het zijn om de zee te zijn.
Altijd heen en weer trekken met een krachtig geluid.
Ik ga zitten in het zand en sluit mijn ogen.
In mijn hoofd wordt het in intense geluid rustiger.
Ik hoor nu ook de vogels.
Heel even val ik in slaap.
Ik hoor niets meer, alleen mijzelf.
Ik word wakker en kijk naar de zee, die inmiddels verdwenen is uit mijn zicht.
Die zelfde nacht droom ik over die ene zee en speel ik er weer mee.
Nu lopend met jou hand in hand over het strand.
De vloed is weer dichterbij gekomen.
Reacties
Een reactie posten