Ik zie mezelf niet meer

 IK ZIE MIJZELF NIET MEER...

Ik zie mezelf niet langer elke belediging beantwoorden die ze me geven.
Ik heb gewoon geleerd dat de belediging niet voor mij is, maar voor degene die het me geeft.

Ik zie mezelf niet meer luisteren naar elke klacht van mensen om me heen.
Ik heb geleerd om mezelf te respecteren en te beslissen om niemands emotionele dump te zijn.

Ik neem geen verantwoordelijkheden meer die niet overeenkomen met mij, noch leg ik uit waarom ik dat niet doe.

Ik ga niet langer in discussie met mensen om mijn eer of mijn naam te redden. Dat is gewoon een deel van het ego dat mij tot een fout heeft geleid en dat uiteindelijk niet veel heeft bijgedragen aan mijn leven.

Wie gelooft dat ik eer heb mag het geloven, en wie dat niet doet, respecteer en zegen ik zijn pad.

Ik kijk niet meer bedroefd omdat iemand stopt met praten of iemand me niet meer in zijn leven wil.
Het is zijn leven en het is zijn ruimte, daarom respecteer ik de beslissing, in ieder geval als hij me niet meer in de buurt wil hebben, denk ik niet dat hij veel aan mij kan bijdragen.

Uiteindelijk zijn het verkiezingen en dat is prima.

Ik zie mezelf niet meer hier en daar vragen om iets wat ik wil weten. Als ik het wil weten ga ik naar de bron.

Ik kijk niet langer verdrietig, boos, gefrustreerd, depressief elke emotie die mijn trilling verlaagt.
Niet omdat ik ze niet meer zal voelen, maar omdat ik die emoties zo snel mogelijk verslijt en me erop richt om weer op het goede spoor te komen om te zijn wie ik echt ben.

Vandaag zie ik niet meer hoe vroeger, zelfs niet als gisteren, dus dag in dag uit ben ik mijn grootste experiment, mijn grootste onderzoek, mijn grootste ontdekking.

Elke dag ontdek ik mezelf, hou ik mijn mond en kijk in mezelf. Het is niet dat ik neer kijk op anderen, het is dat ik heel veel ontzag voor mezelf heb en dat is waar ik mijn energie wil laten leven.
Om me op mezelf te focussen.

Ik zie mezelf niet meer door het leven lopen zonder licht, zonder God, zonder magie, zonder onvoorwaardelijke liefde. Ik zie mezelf niet meer denken dat God buiten mij is en dat de kosmos iets ver weg is dat ik nooit zal weten.

Vandaag zie ik mezelf niet meer zoals een paar dagen, weken, maanden of jaren geleden, omdat ik besloot dat het nodig was om elke dag te evolueren en dat we elke dag gelukkig zouden moeten zijn.