Fysiek niet samen maar wél verbonden

 Fysiek niet samen maar wél verbonden.. of gebonden?

Er is een verschil tussen 'met iemand spiritueel en energetisch verbonden zijn vanuit onvoorwaardelijke en zuiverheid' én energetisch 'gebonden' zijn vanuit zaken die we nog van elkaar nodig hebben. Een binding vanuit leegtes en dus vanuit de 'nog onbewoonde en onbewuste stukken in onszelf'.
Wanneer we vanuit zuiverheid een lijntje met iemand hebben, en dus spiritueel verbonden zijn, dan zullen we zo af en toe even aan iemand denken of andere zaken en toevalligheden opmerken wat deze verbinding bevestigd. Verder zijn we er eigenlijk niet mee bezig. Het ís er gewoon. Meer niet. We gaan beiden onze eigen weg omdat beider paden nu eenmaal niet samengaan om wat voor reden dan ook. Maar de liefde en verbinding zijn er wél. En liefde en verbinding zijn beiden vrij. Ze willen niets en hebben niets nodig.
Ze zijn er gewoon en af en toe merk je het op. Het voelt fijn, deze verbinding maar je bent er (inmiddels) in berust en je hebt het geaccepteerd dat deze verbinding (nu in ieder geval nog) alleen energetisch bestaat. Én in gedachten, want zo af en toe komen er wel eens mooie herinneringen langs of voel je even hoe fijn je iemand en de verbinding vindt.
Het kan dan ook gebeuren dat ons ego af en toe opspeelt. Ineens komen we een stuk of een stukje tegen in onszelf dat ineens iets wil gaan 'doen'. Het wil iets. Het heeft iets nodig. Het wil sturen. En natuurlijk kan het zijn dat er een moment ontstaat dat uitnodigt om echt weer fysiek tot elkaar te komen en dan is er natuurlijk enige actie nodig maar helaas is de situatie ook vaak zo dat fysiek contact niet mogelijk is. De situatie nodigt er niet toe uit. Het is duidelijk dat dit niet de bedoeling is in ieder geval. In dit geval is het kennelijk de bedoeling dat we enerzijds iets van iemand willen die hier anderzijds kennelijk geen gehoor aan kan geven. We worden in dit moment vriendelijk uitgenodigd om dit op te merken en te erkennen. Meer niet. Hé.. wat voel ik? Ik voel dat ik iets wil, dat ik onrustig wordt. Ik wil contact, ik wil een berichtje sturen. Misschien dan toch maar genoegen nemen met alleen vriendschap? Of met iets anders waarvan je weet dat het wellicht toch niet gaat stromen? Het wordt onrustig. Beetje vervelend. Ongemakkelijk. Twijfel. Piekeren. In je hoofd. Niet bij jezelf zijn maar bij de ander.
Oke, nu mag je de situatie even helemaal accepteren zoals hij nu is. Benoem wat je voelt, wat er gebeurt. Benoem wat je neigingen zijn. Doe even niets. Maar erken dit wat er nu gebeurt. Het is oke. Er is een stukje leegte in jezelf dat áán is gegaan. Zichtbaar en voelbaar en het wil iets. Eigenlijk jouw eigen bewustzijn alleen dit plakken we eerst vaak nog op iets buiten onszelf.. We hebben iets nodig van die ander wat er in deze leegte in jezelf ontbreekt. En met het erkennen en benoemen van exact de situatie op dát moment, wat er gebeurt, wat je wil, zal voor rust gaan zorgen. Omdat je jezelf tot rust brengt. Met jouw aanwezigheid en jouw bewustzijn. Jij vervult jezelf.
Zodat je weer terug kan keren naar de staat van 'bij jezelf zijn' en weer oke zijn met de situatie zoals hij is. En misschien heb je heel vaak van dit soort momenten. Misschien alleen maar heel af en toe. En deze momenten brengen jou dichter bij jezelf. Ze brengen bewustzijnsuitbreiding en zelfliefde als je de focus van buiten naar binnen kan brengen.
Want zoals ik in de eerste alinea al benoemde, is er ook de situatie waarin we vooral gebonden zijn aan iemand. In dit geval voelen we geen, of niet alleen maar, verbinding en liefde (want deze voelen open en vrij) maar voelen we meer 'het vasthouden aan de ander'. De binding. We voelen dan met enige regelmaat onrust en ongemakkelijke gevoelens, zijn we veel met diegene bezig en denken we veel aan het verleden en aan een gewenste toekomst. En doordat we de ander (energetisch) zo graag vast willen houden (en andersom wellicht ook) is er geen ruimte voor flow en voor andere fijne dingen en mensen die naar ons toe willen komen. We zetten ons leven eigenlijk in de wacht en zwemmen tegen de stroom in. En dit kan natuurlijk (even) zo zijn want het is een proces. Maar dan is het niet handig als er steeds gesproken wordt over 'zielsliefdes' waarbij het normaal is dat ze 20 jaar op iemand wachten want dat is het natuurlijk niet.
Tenzij we natuurlijk met name verbinding en liefde voelen voor diegene die fysiek niet bij ons is en we ons vrij voelen om open te staan voor het leven dat ons mee wil nemen op de stroom.
Het gaat erom dat we vrij zijn en écht leven en niet in de wachtstand staan en continu bezig zijn met iemand die er fysiek niet is. Wanneer diegene alsnog komt, is dat altijd nog vroeg genoeg om ermee bezig te zijn.
We willen diep van binnen namelijk allemaal zo graag die fijne liefde en verbinding en die zijn beiden vrij dus die wachten niet.. Die leven en bewegen! Maak daar dan dus ruimte voor door jezelf te bevrijden van mensen die jou in de greep houden, je in je hoofd houden, in de verhalen houden, in het verleden houden of in illusies. Kom terug bij jezelf en in het nu.