Wanneer

Wanneer je in een moeilijke situatie zit en overspoelt wordt door gedachten loop je vaak vast en is het lastig om overzicht te krijgen. Je overleefsysteem staat aan en het lukt je om overeind te blijven. Alleen betekent overleven op de lange termijn niet dat dit het beste voor je is. Letterlijk wel natuurlijk, daarover geen twijfel. Maar ons brein heeft in zo'n situatie daadwerkelijk geen ruimte om na te denken over "Wat nou als...?" Of: "Zou ik misschien ook...?"

Overleven slikt letterlijk alle andere opties op en kost al onze energie waardoor we ons lijf maar laten doorploeteren als een willekeurige robot. Het enige wat we vaak nog voelen is schaamte, dat dan weer wel. Niet helpend natuurlijk, want dat houdt de situatie juist in stand. Maar wat kan het een verademing zijn om de stap tot hulp te zetten. Je masker mogen laten vallen, je tranen gewoon laten lopen. Echt kunnen vertellen waarom je hart kraakt, je hoofd barst, je nek muurvast zit. Hoezeer je brein ook aan het overleven is, je lijf vertelt een heel ander verhaal.

Mogen stoppen met overleven zorgt niet alleen voor zichtbare ontlading van je lijf, maar ook voor meer ruimte in je hoofd. Ja, je ouders hadden het beste met je voor. En hun keuzes hebben je pijn gedaan. Je wilt deze relatie zo graag én het is niet gezond voor je. Kunnen voelen dat het en/en kan zijn geeft lucht en mogelijkheden. Overleven was ooit de enige weg, maar nu niet meer dienend. Er zijn keuzes, die je -hoe moeilijk ook- mag gaan maken om weer vrij te zijn, jezelf te zijn.