Het komt dichterbij

 Het komt dichterbij

ergens is nog die stille kerm
in de grauwe grijze stilte
de wolken huilen zacht
een eenzame huiver van kilte
omarmt de grote dodenakker
waar de snik wordt gehoord
de hartslag overheen kruipt
het kind niet meer zal spelen
daar waar de honger sluipt
het zijn er ontelbare velen
die de verslagenheid voelden
hun schreeuw is nog tastbaar
die trekt door de kale barakken
nee, het is nooit echt klaar
met het gedenken en herdenken

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster