Regenboog Boodschap

 Er leeft in ieder mens een klein stemmetje dat soms de boel een beetje op stelten zet.

Niet kwaadaardig, maar ondeugend. Een soort onzichtbare plaaggeest die fluistert: “Kom, maak het leven niet zo zwaar… lach eens, speel eens, verras eens.”
Als we ouder worden, proberen we dat stemmetje vaak stil te maken.
We worden serieus, verantwoordelijk, druk met alles wat moet. Maar diep vanbinnen blijft die speelse energie bestaan, wachtend tot we haar weer een beetje ruimte geven.
Want eerlijk gezegd: een leven zonder een beetje ondeugendheid wordt al snel erg saai.
Een grapje op het juiste moment, een onverwachte glimlach, een kleine verrassing voor iemand… het zijn precies die dingen die het hart weer laten dansen.
Misschien is die kleine plaaggeest dus helemaal geen lastpost.
Misschien is het gewoon een stukje levensvreugde dat ons eraan herinnert dat we niet alleen gemaakt zijn om te werken en te zorgen, maar ook om te lachen en te genieten.
En wie daar af en toe naar luistert, ontdekt iets moois:
dat het leven, zelfs tussen alle ernst door,
altijd ruimte houdt voor een beetje magie…
en een knipoog van het universum.