Regenboog Boodschap

 Gewoon je best doen.

Niet omdat iemand het van je eist.
Niet omdat er een scorebord boven je hoofd hangt.
Maar omdat je vanochtend weer wakker werd
met adem in je longen en licht in je ogen.
Er zit iets heiligs in het simpele besluit
om vandaag nét iets zachter te spreken,
iets eerlijker te zijn,
iets moediger te kiezen voor liefde.
Niet groots.
Niet spectaculair.
Maar echt.
Genade is geen vrijbrief om achterover te leunen.
Het is een uitnodiging om op te staan.
Niet om perfect te worden,
maar om beschikbaar te zijn.
Beschikbaar voor goedheid.
Beschikbaar voor groei.
Beschikbaar voor dat stille duwtje van binnen
dat zegt: je kunt meer dan je denkt.
Elke dag is een nieuwe kans,
niet als druk,
maar als geschenk.
Je hoeft het verleden niet te herschrijven
om vandaag iets moois neer te zetten.
Je hoeft morgen niet te beheersen
om nu trouw te zijn in het kleine.
Er is kracht in trouw zijn aan het gewone.
De afwas doen met dankbaarheid.
Een bericht sturen met oprechte aandacht.
Een fout toegeven zonder jezelf te veroordelen.
Dat is geen zwakte.
Dat is geestelijke volwassenheid.
Doe je best,
niet om gezien te worden,
maar omdat je gezien bént.
Niet om liefde te verdienen,
maar omdat je ervan doordrenkt bent.
En als het eens niet lukt?
Dan begin je opnieuw.
Niet met schuld,
maar met vertrouwen.
Elke zonsopgang fluistert hetzelfde:
Je mag opnieuw beginnen.
Niet omdat het moet.
Maar omdat het kan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster