Princess of cups

 Vandaag doen we een rondje behoeften:

Wat heb jij nodig? Hoe goed ken jij je eigen behoeften? In fysieke, mentale, emotionele en spirituele zin? Hoeveel van die behoeften wordt aan tegemoet gekomen, en door wie? Wie is er verantwoordelijk voor het vervullen van jouw behoeften? Als het gaat om behoeften waar je een ander voor nodig hebt, kun je dit rechtstreeks aangeven, of geef je aan de ander in de hoop dat diegene teruggeeft wat je nodig hebt? Zoek je contact met mensen die moeiteloos kunnen geven wat jij nodig hebt, of verwar je liefde nog steeds met werken en moeite doen? Als je een liefdesrelatie hebt, heb je dan nog de romantische notie dat de ander jou in alles moet voorzien en jij hem/haar, of ben je beide duidelijk en eerlijk over wat je wel en niet kunt geven, en gun je elkaar de ruimte ook dingen van anderen te ontvangen? Hoe hoog staan jouw behoeften in je eigen prioriteitenlijstje? Als je niet kunt handelen dat je niet krijgt wat je nodig hebt, komt dat doordat je onvolwassen bent en niet met nee kunt dealen, of zit je al zo in de honger dat nog een onvervulde behoefte als een genadeslag voelt? Heb je helder welke basisbehoeften je in je kindertijd niet (voldoende) ontvangen, en weet je dat je dat nu beter aan jezelf kunt geven in plaats van alsnog bij je ouders proberen te 'halen'? Vul jij je emmertje regelmatig bij, of loop je altijd op 7% en als je gaat opladen vind je 15% een heel mooi moment om alweer te beginnen met geven? Maak vandaag (of morgen maar van uitstel...) eens een lijstje van wat je nodig hebt. Maak onderscheid tussen 'overleven' dus de absolute basisbehoeften, en 'leven', dus wat heb je nodig om het je goed te laten gaan. Kijk ook eens naar hoeveel je jezelf gunt. Zeker als je vrouw bent, dikke kans dat je bent opgevoed met het gevoel dat je ook wel met minder genoegen mag nemen. Maar wat als al het goede en mooie ook voor jou is weggelegd, en je mag het allemaal ontvangen?