Regenboog Boodschap

 Misschien voel je het alweer af en toe: die behoefte om de touwtjes weer in handen te nemen. Niet om te krijgen, maar om te nemen. Daar zit een significant verschil in, lief mens. Krijgen is passief, nemen is assertief, zolang je blijft bewegen vanuit zachtheid, en dan vooral naar jezelf toe.

Want overal doorheen racen of overheen walsen, dat werkt niet. Vertragen wel. In vertraging ontstaat inzicht. Je ziet hoe dingen werkelijk in elkaar steken, juist omdat je niet langer voorbijraast aan wat subtiel, verstopt of nog niet uitgesproken is. Snelheid laat je belangrijke signalen missen. Het is als reizen met de trein: de Sprinter brengt je zo snel mogelijk naar je bestemming, terwijl de stoomlocomotief je uitnodigt om te genieten van het uitzicht, van de reis zelf. Met de Sprinter ben je er misschien sneller, maar heb je werkelijk iets gezien van de schoonheid onderweg? Nope.

Sta eens stil. Vertraag. Zak in je lijf en voel. Stop met drammen en duwen en begin met achteroverleunen en je overgeven aan wat zich aandient. We zitten hier allemaal samen in, in hetzelfde schuitje. Er komt veel naar de oppervlakte — dingen die we al een tijd hebben laten liggen. Net als bij jou.

De vraag is: blijf je het projecteren op de buitenwereld, waardoor het je beperkt en afremt? Of haal je het naar binnen en gebruik je het als brandstof om dichter bij jezelf te komen?