In de diepte van de nacht

 In de diepte van de nacht

waar stilte zwaarder weegt dan steen,
ontwaakt een stem die harten splijt
en tegelijk geneest.

Woorden branden als vuur,
maar in de as gloeit tederheid.
Het rauwe wordt heilig,
het donkere draagt licht.

Elke toon een schreeuw,
een gebed vermomd in storm.
Elke stilte een altaar,
waar pijn zich buigt tot kracht.

En wie durft te luisteren,
vindt in de echo’s van die stem
de waarheid die niet zacht is,
maar wél bevrijdt.