Bloemen Boodschap

 Je hebt het gevoel geen bodem meer onder te voeten te hebben, waardoor je steeds driftiger gaat spartelen en watertrappelen. Maar voel eens goed, lief mens, is het water echt zo diep of voel je al snel bodem op het moment dat jij je even laat zinken?

Het verzet waar jij inzit zorgt voor uitputting. Vlagen van vermoeidheid komen op en deze zorgen ervoor dat je stapje voor stapje overgeeft aan de situatie waar jij je nu in bevindt. Toch als je even uitgerust bent, komt de vechtlust weer naar boven.
Het is als een rivier waarover je ging raften. Vol vertrouwen begon je bovenaan en de rustige en wilde stukken wisselden zich af. De wildere stukken was hard werken, de rustigere stukken was het genieten. Totdat ergens onverwacht je uit de boot viel en nu dobber je rond, met zwemvest aan. Je wordt meegenomen door de stroming. In plaats van je in vertrouwen over te geven, spartel je tegen. Het hele avontuur voelt als één groot drama. Maar is dat wel zo? Of word je geconfronteerd met een patroon wat enkel en alleen erkenning en liefde nodig heeft?

Zie het patroon eens wat het werkelijk is. Het is een deel van jou wat afgewezen wordt. Een deel wat er, volgens je mind, niet mag zijn. Het hart wil het alleen maar op schoot nemen en het liefde geven. In verzet zijn of vechten heeft je ver gebracht maar weet dat, zodra je de deur van je hart openzet , dit patroon het liefdevol omarmt zal worden door het enorme licht wat zich in jouw hart bevindt. Open je hart, liefje en laat het donker dan jouw hart zachtjes en liefdevol opgenomen in het witte, zuiver en magische licht.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster