In de stilte van de zonsondergang

 In de stilte van de zonsondergang,

waar hemel en aarde elkaar raken,
zit een engel van licht in diepe overgave.
Met gevouwen handen en een hart vol liefde
fluistert zij een woord dat alles omvat: Dankbaarheid.

Zij herinnert ons eraan dat zelfs in moeilijke tijden,
het licht altijd blijft schijnen — van binnenuit.
Dat we gedragen worden,
ook als we het zelf even niet voelen.
Dat liefde, rust en vertrouwen
altijd dichterbij zijn dan we denken.

Voel haar zachte aanwezigheid,
adem haar licht in,
en weet: je bent nooit alleen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster