Het fluistert niet in woorden

 "Het fluistert niet in woorden,

maar in wind, in adem en in licht.
Geen begin, geen einde,
alleen dit ene gezicht.
Geen grens, geen centrum,
geen naam op de deur.
En toch: het kijkt door jouw ogen
elk moment, telkens weer.
Het draagt de wereld moeiteloos,
zonder ooit iets vast te grijpen.
De hemel, de storm, jouw eerste traan..
allemaal wolken die weer verdwijnen.
Je zoekt het met vragen,
je hoopt op een teken,
maar het zat al te glimlachen
voordat jij begon te denken.
Het is niet daar.
Het is niet hier.
Het is niet iets.
Het is… wie je bent, mijn lief."

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster