Bomen Boodschap

 Wanneer jij jezelf ruimte kan geven, lief mens, ontstaat er als vanzelf ruimte om dieper te zakken. Nieuwe inzichten sijpelen binnen en je komt langzaam in beweging om nieuwe plannen te maken. Toch word je wat heen en weer geslingerd in emoties. Het voelt heel kwetsbaar en fragiel. Alsof er iets in je openbreekt. Alsof er een extra beschermlaagje van je afvalt. En daar moet je even aan wennen. Want je bent altijd zo weerbaar geweest en dat ben je nog, alleen zal je gaan leren dat het kan samen met je kwetsbaarheid. Dat je je niet meer hoeft te beschermen of af te schermen, maar dat je het beide kunt zijn. Want ten diepste, ten diepste ben jij een zachtaardig, gevoelig mensje dat zich staande heeft weten te houden in een wereld die vergeten is waar het licht in zijn hart brandt.

Emoties volgen elkaar op, waardoor je voelt dat je niet altijd de rust kan pakken die je zou willen om even alles te laten landen. Alsof je geen tijd krijgt om adem te halen, want er zijn nog zoveel dingen die je bezighouden. Dat kan ervoor zorgen dat je in de nacht wat meer wakker ligt. Toch staat er een grote verandering te gebeuren. Een verandering die ervoor gaat zorgen dat je ruimte krijgt om nog meer van die zachtheid de wereld in te zetten. Je gaat je eigen tijd en ruimte nog meer nemen en nog meer doen van de dingen waar je blij van wordt. De druk zal er een beetje vanaf gaan en zal je meer in je flow laten zakken. Dat is eigenlijk altijd een beetje een heikel punt geweest in je leven: dat er een diepe behoefte was om je eigen stroming te volgen, maar er was gewoon geen ruimte voor. Het kon gewoon niet anders, maar nu krijg je daar wel de ruimte voor. Steeds een beetje meer. Sterker nog, je gaat er je ruimte voor nemen. Want je hebt de wereld zoveel moois te vertellen. Zoveel harten die je kunt raken met de herinneringen die je zelf ontdekt aan en in jou. Het mag wat luchtiger en lichter. Dat maakt het leven wat meer in balans en zorgt ervoor dat alles wat jij in je draagt meer grond krijgt en de wortels daarvan tot in de verte kunnen uitreiken en de wereld net even een beetje mooier maken, omdat er meer van jou voelbaar en zichtbaarder wordt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster