Mysteriebox

 Mysteriebox

We kopen, eten en drinken allemaal veel te veel en vaak. Maar misschien nog wel vreemder is dat we eten massaal laten verpieteren. Niet omdat het oneetbaar is, maar omdat het simpelweg uit ons zicht verdwijnt. En als het niet direct in de prullenbak belandt, dan geven we het een plekje in die mysterieuze ruimte die we de "voorraadkast" noemen. In werkelijkheid is dat vaak een verzamelplek voor etenswaren die ooit belangrijk leken, maar inmiddels vergeten relikwieën zijn. Totdat de houdbaarheidsdatum als een laatste waarschuwing verschijnt, en we opgelucht besluiten dat weggooien de enige logische optie is.

Zo vaak hoor ik mensen zeggen: "Ik heb niks in huis, ik bestel wel iets." Of in de iets consciëntere variant: "Ik ga even naar de winkel." Maar als je dan hun kast of diepvries opentrekt, blijkt er genoeg voedsel te zijn om een klein dorp een paar dagen van eten te voorzien. We zien gewoon niet meer wat we hebben, omdat overvloed ons blind heeft gemaakt. En dus blijven we kopen, aanvullen, opstapelen... Tot het op een dag in de weg staat en we besluiten 'op te ruimen'. Wat eigenlijk betekent: weggooien.

En terwijl jouw kasten vol staan met eten dat wacht op verlossing, zijn er mensen die jouw subjectieve houdbaarheidsnorm niet kennen. Mensen die van jouw vergeten ingrediënten de meest creatieve, smaakvolle gerechten kunnen maken, simpelweg omdat ze niet de luxe hebben om eten zomaar af te schrijven. Voedsel is niet vanzelfsprekend. Het is een kans, een bron, iets kostbaars... Verbindend. Misschien kunnen we, door iets bewuster om te gaan met wat we al hebben, niet alleen onszelf een lesje leren, maar ook anderen helpen.

Daarom wil ik iets voorstellen: de "Eet-je-voorraad-op-week". Een week waarin je niets nieuws koopt, maar juist kookt met wat je al hebt. Geen excuses. Geen "maar ik heb zin in iets anders". Gewoon experimenteren en ontdekken wat er al in je eigen huis ligt. Grote kans dat je dan merkt hoeveel lekkers je kunt maken zonder weer naar de supermarkt te rennen. Misschien ervaar je zelfs een beetje trots als je een vergeten pak rijst en dat blik tomaten omtovert tot een heerlijke maaltijd.

Dus, wat denk je? Ga jij de uitdaging aan? Durf jij een week lang alleen te koken met wat je al in huis hebt? Misschien ontdek je wel dat je voorraadkast geen vergaarbak van rommel is, maar een schatkist vol mogelijkheden en verbinding.

“Wat voor de één overbodig lijkt, kan voor de ander een feestmaal zijn. Eten verbindt, als we het de kans geven.”

De Voorraadkastfluisteraar

Ooit gekocht, nooit gegeten,
ligt het stil te mediteren.
Dat pak couscous uit 2003,
heeft nog nooit een pan gezien.

Blikken bonen, pakken rijst,
keurig op een plank gekwakt.
"Houdbaar tot?" Ach, wie kijkt?
Ze liggen daar zo onbesmaakt.

De diepvries zucht, een brok emotie,
tussen ijspegels en kil-devotie.
Een pizzadoos, ooit vol belofte,
nu een fossiel in vrieskoud hofje.

En dan opeens – het grote schrikken,
een schoonmaakwoede doet ons knikken.
"Zonde hoor!" maar hup, de bak in,
want opgeruimd voelt vast weer fijn.

Toch, terwijl wij restjes tergen,
dromen magen van wat wij verwerpen.
Dus open die kast en kijk eens goed…
er ligt een feestmaal in jouw mysteriebox.