Bomen Boodschap

 Er zijn altijd van die kleine momentjes, momentjes die zo ineens aanwezig zijn en je laten voelen wat je voelt in je hart. Die je even meenemen naar het verleden en je laten zien waar je vandaan komt, wat je beleefd hebt, wat je ervaren hebt. Die je laten zien waar je nu staat en hoe je daar gekomen bent. Van die momentjes die je laten voelen wie je mist, maar waar de liefde van nog aanwezig is in je hart, van alle dingen die je gewonnen en verloren hebt. Van alles wat je je weer bent gaan herinneren en wat je weer vergeten bent.

Je loopt verder op je pad van dit leven. Maar soms kan het je overvallen dat je je afvraagt wat je hier doet. Of het wel het juiste is en of het allemaal nog wel klopt. Of dit is wat je wilt, of dat je toch niet liever een andere richting op wilt gaan. Je vraagt je af waarom dingen zijn gebeurd en wat je had kunnen doen om het te voorkomen. Maar het antwoord blijft vaak stil. Want in die stilte, lief mens, heb je te zijn en te ervaren, alleen maar dat. Er zijn geen dingen die jij had kunnen voorkomen, omdat het leven doet wat het doet. Elke stap die je zet geeft je de ruimte om te ervaren en elke dag weer te ontdekken dat jij alle laagjes van wat het te bieden heeft mag ervaren. Waar je bijdraagt aan verandering en waar je kunt zijn in de volledige aanwezigheid van jou en het leven zelf. Deze aankomende periode laat je zakken in die laagjes. Ontward jouw verwarring en open je voor nieuwe ervaringen. Nieuwe dingen. En in die nieuwe dingen zal je de diepgang vinden die bij jou hoort. De bezieling. Dat wat het leven voor jou de moeite waard maakt. Soms niet altijd te voelen, en dat is oké. Ook dat hoort bij het leven. Beide kanten van het spectrum altijd aanwezig in en om je heen, en jij in het stralende middelpunt, daar waar je altijd weer thuiskomt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster